Σε ποιο φυτό ανήκει το εξωτικό αυτό άνθος? Ανήκει στην αγκινάρα. Όταν όμως θα δείτε την αγκινάρα με αυτό το υπέροχο άνθος δυστυχώς δε θα τρώγεται. Θα έχουν σκληρύνει τα φύλλα και το κοτσάνι της και η τρυφερή καρδιά της θα έχει εξαφανιστεί.  Κάτι φλούδες από την καρδιά της κατάφερα να κόψω με πολύ κόπο […]

Και τώρα τι γίνεται? Ήρθε αυτή η δύσκολη ώρα, η ημέρα, το πλήρωμα του χρόνου. Οι γιορτές τελείωσαν. Τα φωτάκια θα σβήσουν, τα σπίτια θα ξεστολιστούν, τα δέντρα θα μπουν στις σακούλες του τζάμπο, τα στολίδια σε κούτες και όλα θα κρυφτούν στο υγρό πατάρι. Τα παιδιά θα ξεχάσουν τη χαρά που πήραν όταν βρήκαν […]

Διότι δεν εννοείται καλοκαίρι χωρίς να μπει στο πιάτο μία χωριάτικη με λαχανικά του καλοκαιρινού μπαχτσέ –πιπέρια γεμιστά με ρύζι και αρωματικά ή με κιμά -μουσακά με την κρέμα του- ιμάμ μπαϊλντί με τα ολόγλυκα κρεμμύδια του – κολοκυθοκεφτέδες με τον δυόσμο τους – μελιτζανοσαλάτα καπνιστή – καλαμπόκι στα κάρβουνα ή και βραστό -ωραίο ψητό […]

Ένα άλλο εορταστικό μαγείρεμα ίσα ίσα για να πούμε δύο λόγια για το παλαιωμένο τσίπουρο: Ας κάνουμε μία γευσιγνωσία. Βάζουμε το ευγενές ποτό σε ένα απλό χαμηλό διάφανο κρυστάλλινο ή κρυσταλλίνης ποτήρι  με ποδαράκι ή χωρίς ποδαράκι. Και τώρα το βαρέλι το οποίο φιλοξένησε το ποτό θα παίξει τον καθοριστικό ρόλο στο χρώμα, το άρωμα […]

Σούπα που ζεσταίνει την ψυχή και το σώμα, μέσα στην καραντίνα του Δεκεμβρίου. Στην παλιά, της δεκαετίας του ’60, αστραφτερή, λουλουδάτη σουπιέρα από φίνα πορσελάνη Βαυαρίας, η μοσχαρόσουπα δείχνει τόσο ελκυστική. Για όποιον δεν είναι χορτοφάγος βέβαια. Οι χορτοφάγοι ας κλείσουν τα μάτια. Εμείς οι ταπεινοί κρεατοφάγοι ας ζεσταθούμε από την λεμονάτη λίγο καυτερούτσικη σούπα. […]

Η μοναδικότητα της σάλτσας αβγολέμονο είναι καθαρά ελληνική και πρέπει να αισθανόμαστε πολύ περήφανοι για το αποτέλεσμα δύο υλικών και μόνο: αβγά και λεμόνι. Αβγά φρέσκα, βιολογικά και ακέρωτα λεμόνια από υπέροχα ελληνικά δέντρα. Το κλασσικό αβγοκοφτό κοκκινίζει από την ντομάτα του φαγητού και αποτελεί την ιδιαιτερότητα της πελοποννησιακής κουζίνας με την απαραίτητη προϋπόθεση τα […]

Με κλασσική ελληνική μαγειρική  αποχαιρετώ το καλοκαίρι και τον χαλαρό ρυθμό της θαλασσινής εξοχής και χαιρετώ με μία μικρή μελαγχολία, τον έντονο πολύβουο ρυθμό της πόλης που δεν παύει παρόλα αυτά να είναι η αγαπημένη μου. Η Θεσσαλονίκη. Κλασσικό μπριάμ, αλλά το μπριάμ όπως το θυμάμαι εγώ από παιδάκι που κοίταζα με μεγάλη όρεξη τις […]

Παρόλο που τα πάντα μπορούν να αποθηκευτούν στο ιντερνετικό, αόρατο, παντοδύναμο σύννεφο, μου έχει μείνει η παλιά συνήθεια να κόβω και να κρατάω χαρτάκια από οποιαδήποτε πληροφορία συνταγής, τεχνικής ή και έκφρασης. Χαρτάκια που σημειώνω εγώ, χαρτάκια που κόβω από έντυπα, κάποια χαρτάκια που σχίζω κρυφά και χαιρέκακα από περιοδικά που ξεφύλλιζα περιμένοντας 800 ώρες […]

Κλασσική μαγειρική στην εποχή της καραντίνας. Μουσακάς! Αυτό τον καιρό γίνανε και προμήθειες εκτός λίστας. Παρόλο που οι μελιτζάνες δεν είναι στην εποχή τους, ήταν φρέσκες, γλυκές, χωρίς σπόρια.  Καταγράφω και φωτογραφίζω την πασίγνωστη συνταγή απλά και μόνο για την ιστορία. Για τους δυο μας και για δύο μέρες δηλαδή για 3 μεγαλούτσικες μερίδες.  3 […]

Για γιορτινά γεύματα ένα μαγείρεμα που συνηθίζεται πολύ στη Γερμανία και γενικά στην Ανατολική Ευρώπη.  750-800γρ ή 8 πολύ λεπτές φέτες από το μέρος της κόντρας Για τη γέμιση 400γρ άπαχο κιμά 1 φλιτζάνι τριμμένη φρέσκια κολοκύθα ½ φλιτζάνι ψιλοκομμένο μαϊντανό ξύσμα δύο λεμονιών 2 κουταλιές ελαιόλαδο αλάτι, μαύρο πιπέρι Για το μαγείρεμα 1 ματσάκι […]

Tι είναι το ξεστημένο? ιδού:  ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΗ ΦΩΝΗ, ενεστώτας χρόνος, οριστική έγκλιση: ξεστίζω, ξεστίζεις ξεστίζει. Αυτό όσον αφορά την κλίση του περίεργου ρήματος. Και στη συνέχεια κατευθυνόμαστε απευθείας στην παθητική μετοχή: ξεστημένος Χρήση του ρήματος: ξεστίζω το φαγητό. Δηλαδή: του δίνω μία τελευταία στρώση γεύσης σε μορφή σάλτσας ή κρούστας, όπως γιαούρτι στο ψητό ή αβγολέμονο […]