To ελληνικό χορτοφαγικό αρωματικό τραπέζι μου. Μπορεί ένα οικογενειακό ή φιλικό γεύμα χωρίς κρεατικά-ψαρικά να είναι και γιορτινό? Φαίνεται απλή υπόθεση αλλά μετράει πολύ η λεπτομέρεια και η σωστή οργάνωση. Ακόμα και η τεχνική του μαγειρέματος, το ψήσιμο στη σχάρα συγκεκριμένα, μπορεί να δώσει τον γιορτινό τόνο. Η διαδικασία του ανάμματος της φωτιάς, η χαρούμενη […]
Θεσσαλονίκη: 6.30πμ. Έφτασαν οι πρώτοι πλανόδιοι πωλητές της λαϊκής με τα βαριά θορυβώδη πετρελαιοκίνητα αυτοκίνητα τους. Με μουσικό χαλί το θόρυβο των μηχανών τους και με τον πρώτο καφέ της ημέρας στο χέρι άρχισαν τους χαιρετισμούς και τις συζητήσεις. Είμαι σίγουρη ότι είναι όλοι κουφοί, έτσι μόνο εξηγείται γιατί φωνάζουν τόσο. Και αρχίζει το στήσιμο: […]
Τα ψάρια της πατρίδας μας. Το κοπαδιάρικο όμορφο ψάρι με περίεργα μάτια, που βρίσκονται σχεδόν στην κορυφή του κεφαλιού του, αγαπά τα ρηχά αμμουδερά καθαρά νερά. Κινείται αργά και νωχελικά και ανοιγοκλείνει συνεχώς τα λευκά μεγάλα χείλη του σα να μουρμουρίζει. Η αλήθεια είναι ότι δεν μουρμουρίζει αλλά ψάχνει μέσα στην άμμο το γεύμα του: […]
Αχ μπαρμπούνι μου θαλασσινό Κι ολόχρυσό μου ψάρι Κρίμα είν’ εγώ να σ’αγαπώ Και άλλος να σε πάρει Ολόχρυσό μου ψάρι Ποιος θέλει να σε πάρει? Το ρόδινο κοκκινωπό ψαράκι με το τετραγωνισμένο κεφαλάκι και τις χρυσαφιές ρίγες οφείλει το όνομά του στα διάσημα γένια του. Ιταλικής προέλευσης το όνομα barba: γένι. Ποια η διαφορά […]
Πολύ θαυμάζω την κυρία Εύη Βουτσινά, καλή της ώρα εκεί που βρίσκεται, εξαιρετική συγγραφέα και μαγείρισσα, για αυτή την αξιόλογη συλλογή παραδοσιακών συνταγών, τεχνικών αλλά και εθίμων της ελληνικής γαστρονομίας, την οποία δημιούργησε με προσωπικά της ταξίδια ανά την ελληνική επικράτεια. Θαυμάζω επίσης τη χαριτωμένη και ολόσωστη χρήση της ελληνικής γλώσσας και η αλήθεια είναι […]
Αχ αυτή η Σαντορίνη. Αχ αυτή η κλασσική ελληνική μαγειρική. Σουπιές κρασάτες με κρασί της Σαντορίνης και θαλασσοδαρμένα χόρτα. Βέβαια τα χόρτα ήταν από την γλάστρα, αλλά μου άρεσε το επίθετο. Ένα κρασί από το υπέροχο αυτό νησί, επιλέξαμε σήμερα για να πιούμε και να βάλουμε και στο φρέσκο θαλασσινό. Την κρασάτη σουπιά δεν την […]
Παρόλο που τα πάντα μπορούν να αποθηκευτούν στο ιντερνετικό, αόρατο, παντοδύναμο σύννεφο, μου έχει μείνει η παλιά συνήθεια να κόβω και να κρατάω χαρτάκια από οποιαδήποτε πληροφορία συνταγής, τεχνικής ή και έκφρασης. Χαρτάκια που σημειώνω εγώ, χαρτάκια που κόβω από έντυπα, κάποια χαρτάκια που σχίζω κρυφά και χαιρέκακα από περιοδικά που ξεφύλλιζα περιμένοντας 800 ώρες […]
Κλασσική μαγειρική στην εποχή της καραντίνας. Μουσακάς! Αυτό τον καιρό γίνανε και προμήθειες εκτός λίστας. Παρόλο που οι μελιτζάνες δεν είναι στην εποχή τους, ήταν φρέσκες, γλυκές, χωρίς σπόρια. Καταγράφω και φωτογραφίζω την πασίγνωστη συνταγή απλά και μόνο για την ιστορία. Για τους δυο μας και για δύο μέρες δηλαδή για 3 μεγαλούτσικες μερίδες. 3 […]
Κλασσική μαγειρική για το κατσικάκι του φούρνου. Μοσχοβολιστό θυμάρι, σκορδάκι και για τη συνοδεία του ψητού, μία ωραία σπιτική ρώσικη και σαλάτα φρέσκων λαχανικών. Μεσημεριανό, πρωτομαγιάτικο της καραντίνας. Ποια ημέρα? Τις μετράω. Σήμερα είναι η 47η και το μέτρημα συνεχίζεται. Όμως το τραπέζι μου παραμένει ελληνικό και απολύτως αρωματικό, στρωμένο για δύο στο μπαλκόνι του σπιτιού […]
Από τα μαγειρέματα της καραντίνας, ωραία άπαχα χοιρινά κότσια από το κρεοπωλείο της γειτονιάς μου. Έχω εξυμνήσει πολλές φορές τον κλάδο των κρεοπωλών με δικά τους καταστήματα, εκτός σούπερ μάρκετ, οι οποίοι έχουν εκπαιδευτεί, εξελιχθεί, γνωρίζουν καλά τις σύγχρονες τάσεις και εξυπηρετούν τις ανάγκες των πελατών τους οι οποίοι θέλουν πια λίγο και καλό. Εμείς […]
Γιορτινά μαγειρέματα καραντίνας για δύο στο διαμέρισμα μετά από δεκαετίες που περνάμε αυτές τις μέρες στο χωριό. Φέτος εγκλωβιστήκαμε στην πόλη, στο διαμέρισμα, τα παιδιά δε θα έρθουν, δεν μπορούμε να πάμε στο χωριό να δούμε τα σκυλάκια μας, δε θα δω ούτε την πασχαλιά μου ανθισμένη, αλλά ούτε και τα ροζέ λουλουδάκια της τριανταφυλλιάς […]
H μαγειρίτσα της καραντίνας για δύο άτομα σε μία πολύ μελαγχολική εποχή. Μόνοι μας, τα παιδιά μας μακριά αποκλεισμένα και αυτά. Πρώτη φορά που περάσαμε Πάσχα στην πόλη. Βέβαια αυτό ήταν το λιγότερο. Το χειρότερο είναι να μην έχεις κοντά σου την οικογένειά σου. Μου φαίνεται ότι πέρασαν 10 χρόνια και είναι μόλις 2. Τα […]
