Γενικά για τα αρτοσκευάσματα και όπου απαιτείται προτιμώ την φρέσκια μαγιά αλλά όταν αυτό δεν είναι εφικτό χρησιμοποιώ την ξηρή σε φακελάκι. Ακολούθησα τις οδηγίες πάνω στο φακελάκι τους και τα υλικά είναι της δικής μου αρχικής συνταγής. Απλά αυτά τα τσουρέκια τα έκανα με παραπάνω αλεύρι και η υφή τους είναι πιο γεμάτη.
Αχ του παιδιού μου το παιδί! Για αυτούς τους μικρούς αθώους ώμους, για αυτό το πλασματάκι που κοιτάει ανέμελα τη ζωή μπροστά του άπλωσα πρώτη φορά στη ζωή μου τραχανά. Ναι για το εγγόνι σου μπορείς να κάνεις και να αντέξεις τα πάντα. Για να μη συνεχίσω με μελό κλισέ το κλείνω εδώ. Είναι απαιτητικό […]
Αγάλι αγάλι γίνεται η αγουρίδα μέλι και παρόλο που πέρασε και η Μεταμόρφωση του Σωτήρος και πλησιάζει ο Δεκαπεντάγουστος ακόμα υπάρχουν άγουρα σταφύλια στις κληματαριές. Προσοχή η συνταγή δεν ενδείκνυται σε ανθρώπους που δεν τρώνε τις μπάμιες και είναι πολλοί ανάμεσα μας. Εμείς πάντως τις αγαπάμε αυτές τις μικρές πράσινες οβίδες και σε αυτή τη […]
Δε θυμάμαι αν έχω αναφέρει ξανά ότι είμαι παιδί μεταναστών, ότι γυρίσαμε από την Γερμανία όταν ήμουν 8 ετών, αλλά σίγουρα δεν έχω αναφέρει ότι είμαι παιδί της μαγιονέζας. Έχω λοιπόν μεταξύ κάποιων θολών αναμνήσεων από εκείνα τα χρόνια και λίγες αμυδρές γαστρονομικού περιεχομένου. Η πιο έντονη είναι ότι άνοιγα ένα βάζο έπαιρνα ένα λουκάνικο […]
Λεμούριοι και παπαγάλοι περικύκλωσαν τις σαρδέλες αλλά θα αφήσουμε τα εξωτικά όντα και θα πάμε στα δικά μας ελληνικά μαγικά μονοπάτια. Οι σαρδέλες του Αιγαίου συναντήθηκαν με τα φύλλα του ξινόμαυρου της Νάουσας και αγκαλιάστηκαν στον πάγκο της κουζίνας μου. Συνέχισαν τη συνάντηση στο φούρνο, για την ευκολία της κατά τα άλλα μαγείρισσας περιωπής και […]
Θυμάμαι όταν έψησα για πρώτη φορά κανελόνια. Ήμουν 18 ή 19 χρονών στο πατρικό μου σπίτι. Η πληροφόρηση ήταν πολύ περιορισμένη και ήμουν περικυκλωμένη από αποκόμματα εφημερίδων, περιοδικών και φυσικά τη βίβλο της εποχής την Χρύσα Παραδείση. Μελετούσα λοιπόν όλα τα δεδομένα μου για πάρα πολύ ώρα ώσπου αποφάσισα να κάνω έναν συνδυασμό, κατάλαβα όμως […]
Και μπρουυυφ ένας πύραυλος προσγειώθηκε στο γλυκό την ώρα που προσπαθούσα να το στολίσω. Κανένας λόγος ανησυχίας, διασώθηκαν και ο πύραυλος και το γλυκό και οι μετέχοντες στην επιχείρηση απεγκλωβισμού. Γιατί αυτή η απότομη προσγείωση? Διότι το γλυκό μου δεν χωρούσε στη πιατέλα και έχει κενό από κάτω αν προσέξετε. Το βλέπω και λέω ωχ […]
Είναι τόσο όμορφα φρούτα τα κεράσια. Τα πιάνεις στα χέρια σου και τα αισθάνεσαι σαν μεγάλες χαριτωμένες γυαλιστερές μπίλιες με υπέροχα χρώματα. Δε σου κάνει καρδιά να τα διαλύσεις για γλυκό ή μαρμελάδα. Βέβαια η διαδικασία είναι αρκετά αποτρεπτική, να βγάλεις τα κουκούτσια, να τα αφήσεις να βγάλουν τους χυμούς τους, να βράσεις να ξαφρίσεις, […]
Περιβαλλοντικά, άλλες γκρίνιες και το ελληνικό πρωινό! Σε μία ημερήσια εξόρμηση στο πρώτο πόδι της Χαλκιδικής σταματήσαμε να αγοράσουμε κάποια φρούτα και νερό για την παραλία. Στο πάρκιν του μάρκετ έβγαλα λίγα κερασάκια και τα έπλενα έξω ακριβώς από το αυτοκίνητο. Ξαφνικά αισθάνομαι να με αγγίζει ελαφρά κάτι από το πλάι. Γυρνάω και βλέπω έναν […]
Τα κρίταμα και το γκουρμέ. Καμία ελληνική λέξη δε μπορεί να προσδιορίσει πραγματικά αυτό που έχουμε κάποια στιγμή μπροστά και μέσα στο πιάτο μας και είναι πέρα για πέρα ελληνικό, νόστιμο, δυσεύρετο, δημιουργικά μαγειρεμένο και με αισθητική παρουσιασμένο. Αλήθεια, από τις λίγες φορές που η γλώσσα μας η τόσο πλούσια και ευφάνταστη δεν προτείνει λύση. […]
Είμαι στο χωριό είναι μεσημέρι και ο ήχος που χαϊδεύει τα αυτιά μου είναι κάποια γλυκύτατα πουλάκια και ένας ζωηρός δρυοκολάπτης που βαράει αλύπητα την ξύλινη παλιά κολώνα που στηρίζει δίκτυα με γραμμές του χωριού. Που και που ακούγονται οι καμπάνες της εκκλησίας ή κάποιο τρακτέρ που οργώνει γειτονικά μας κτήματα. Την ίδια ώρα μεσημέρι […]
Σε ποιο φυτό ανήκει το εξωτικό αυτό άνθος? Ανήκει στην αγκινάρα. Όταν όμως θα δείτε την αγκινάρα με αυτό το υπέροχο άνθος δυστυχώς δε θα τρώγεται. Θα έχουν σκληρύνει τα φύλλα και το κοτσάνι της και η τρυφερή καρδιά της θα έχει εξαφανιστεί. Κάτι φλούδες από την καρδιά της κατάφερα να κόψω με πολύ κόπο […]
