Δε θυμάμαι αν έχω αναφέρει ξανά ότι είμαι παιδί μεταναστών, ότι γυρίσαμε από την Γερμανία όταν ήμουν 8 ετών, αλλά σίγουρα δεν έχω αναφέρει ότι είμαι παιδί της μαγιονέζας. Έχω λοιπόν μεταξύ κάποιων θολών αναμνήσεων από εκείνα τα χρόνια και λίγες αμυδρές γαστρονομικού περιεχομένου. Η πιο έντονη είναι ότι άνοιγα ένα βάζο έπαιρνα ένα λουκάνικο …
Λεμούριοι και παπαγάλοι περικύκλωσαν τις σαρδέλες αλλά θα αφήσουμε τα εξωτικά όντα και θα πάμε στα δικά μας ελληνικά μαγικά μονοπάτια. Οι σαρδέλες του Αιγαίου συναντήθηκαν με τα φύλλα του ξινόμαυρου της Νάουσας και αγκαλιάστηκαν στον πάγκο της κουζίνας μου. Συνέχισαν τη συνάντηση στο φούρνο, για την ευκολία της κατά τα άλλα μαγείρισσας περιωπής και …
Θυμάμαι όταν έψησα για πρώτη φορά κανελόνια. Ήμουν 18 ή 19 χρονών στο πατρικό μου σπίτι. Η πληροφόρηση ήταν πολύ περιορισμένη και ήμουν περικυκλωμένη από αποκόμματα εφημερίδων, περιοδικών και φυσικά τη βίβλο της εποχής την Χρύσα Παραδείση. Μελετούσα λοιπόν όλα τα δεδομένα μου για πάρα πολύ ώρα ώσπου αποφάσισα να κάνω έναν συνδυασμό, κατάλαβα όμως …
Και μπρουυυφ ένας πύραυλος προσγειώθηκε στο γλυκό την ώρα που προσπαθούσα να το στολίσω. Κανένας λόγος ανησυχίας, διασώθηκαν και ο πύραυλος και το γλυκό και οι μετέχοντες στην επιχείρηση απεγκλωβισμού. Γιατί αυτή η απότομη προσγείωση? Διότι το γλυκό μου δεν χωρούσε στη πιατέλα και έχει κενό από κάτω αν προσέξετε. Το βλέπω και λέω ωχ …
Είναι τόσο όμορφα φρούτα τα κεράσια. Τα πιάνεις στα χέρια σου και τα αισθάνεσαι σαν μεγάλες χαριτωμένες γυαλιστερές μπίλιες με υπέροχα χρώματα. Δε σου κάνει καρδιά να τα διαλύσεις για γλυκό ή μαρμελάδα. Βέβαια η διαδικασία είναι αρκετά αποτρεπτική, να βγάλεις τα κουκούτσια, να τα αφήσεις να βγάλουν τους χυμούς τους, να βράσεις να ξαφρίσεις, …
Περιβαλλοντικά, άλλες γκρίνιες και το ελληνικό πρωινό! Σε μία ημερήσια εξόρμηση στο πρώτο πόδι της Χαλκιδικής σταματήσαμε να αγοράσουμε κάποια φρούτα και νερό για την παραλία. Στο πάρκιν του μάρκετ έβγαλα λίγα κερασάκια και τα έπλενα έξω ακριβώς από το αυτοκίνητο. Ξαφνικά αισθάνομαι να με αγγίζει ελαφρά κάτι από το πλάι. Γυρνάω και βλέπω έναν …
Τα κρίταμα και το γκουρμέ. Καμία ελληνική λέξη δε μπορεί να προσδιορίσει πραγματικά αυτό που έχουμε κάποια στιγμή μπροστά και μέσα στο πιάτο μας και είναι πέρα για πέρα ελληνικό, νόστιμο, δυσεύρετο, δημιουργικά μαγειρεμένο και με αισθητική παρουσιασμένο. Αλήθεια, από τις λίγες φορές που η γλώσσα μας η τόσο πλούσια και ευφάνταστη δεν προτείνει λύση. …
Είμαι στο χωριό είναι μεσημέρι και ο ήχος που χαϊδεύει τα αυτιά μου είναι κάποια γλυκύτατα πουλάκια και ένας ζωηρός δρυοκολάπτης που βαράει αλύπητα την ξύλινη παλιά κολώνα που στηρίζει δίκτυα με γραμμές του χωριού. Που και που ακούγονται οι καμπάνες της εκκλησίας ή κάποιο τρακτέρ που οργώνει γειτονικά μας κτήματα. Την ίδια ώρα μεσημέρι …
Σε ποιο φυτό ανήκει το εξωτικό αυτό άνθος? Ανήκει στην αγκινάρα. Όταν όμως θα δείτε την αγκινάρα με αυτό το υπέροχο άνθος δυστυχώς δε θα τρώγεται. Θα έχουν σκληρύνει τα φύλλα και το κοτσάνι της και η τρυφερή καρδιά της θα έχει εξαφανιστεί. Κάτι φλούδες από την καρδιά της κατάφερα να κόψω με πολύ κόπο …
Βουτυρένια μοσχοβολιστά πασχαλινά κουλουράκια από την ελληνική παράδοση της Σμύρνης. Σκληρές εκείνες οι ημέρες του 1922 με τους δυστυχισμένους μετανάστες να πληρώνουν πολύ ακριβά τα παιχνίδια των πολιτικών. Δυστυχώς η ιστορία επαναλαμβάνεται και είμαστε και πάλι ανήμποροι θεατές.
Η Μεγάλη Δευτέρα ξημέρωσε μελαγχολική, βροχερή και ψυχρή. Ξεκινήσαμε την μέρα μας με ζεστή κολοκυθοτυρόπιτα σφολιάτα. Για το μεσημέρι ετοίμασα ψητές κόκκινες πιπεριές γεμιστές με πλιγούρι-κολοκύθα-αρωματικά και όπως με συμβούλευε η μητέρα μου: τα γεμιστά θέλουν πολύ ρίγανη στο ψήσιμο! Το φαγητό συνοδεύτηκε από μία φρέσκια δροσερή σαλάτα με τριμμένο παντζάρι-μήλο σελινόριζα, σερβιρισμένη με πράσινη …
Φασολάδα. Δεν υπάρχει κανένα μυστικό για να κάνεις την τέλεια εκδοχή. Η είναι βραστερά τα φασόλια όταν τα αγοράζεις ή δεν είναι. Το μυστικό είναι ο καλός προμηθευτής για αυτό και εγώ προσπαθώ να προμηθεύομαι τα όσπρια μου πάντοτε από μπακάλικα που εμπιστεύομαι. Δυστυχώς η φασολάδα, δεν είναι το εθνικό μας πιάτο αν κρίνεις από …
