Σπίτι πάλι λοιπόν, προσπαθώντας να περνάμε την κάθε μέρα με ασφάλεια, με τις ειδήσεις να μας λούζουν αλύπητα, να ρίχνουν την ψυχολογία, να κουράζουν με τα ίδια και τα ίδια, τόσο που πραγματικά λυπάμαι τους παρουσιαστές και φυσικά γυρνάω την πλάτη, βάζω μουσική ή κάτι άλλο γιατί εγώ και εσείς, ως θεατές, ευτυχώς έχουμε την …
Η μοναδικότητα της σάλτσας αβγολέμονο είναι καθαρά ελληνική και πρέπει να αισθανόμαστε πολύ περήφανοι για το αποτέλεσμα δύο υλικών και μόνο: αβγά και λεμόνι. Αβγά φρέσκα, βιολογικά και ακέρωτα λεμόνια από υπέροχα ελληνικά δέντρα. Το κλασσικό αβγοκοφτό κοκκινίζει από την ντομάτα του φαγητού και αποτελεί την ιδιαιτερότητα της πελοποννησιακής κουζίνας με την απαραίτητη προϋπόθεση τα …
Όποτε αναφέρεται κάποιος στην ιστορία αυτού του πιάτου καταφτάνουν και οι γνωστές ιστορίες για τον ιμάμη: -του νηστικού, που λιποθύμησε από την πείνα με το που αναγνώρισαν οι γευστικοί του κάλυκες το άρωμα του καλοψημένου ιμάμ, -του λιχούδη που ενώ εκτελούσε το ιερό του καθήκον, επάνω στον μιναρέ κατά την ώρα της προσευχής, επέτρεψε στον …
Με κλασσική ελληνική μαγειρική αποχαιρετώ το καλοκαίρι και τον χαλαρό ρυθμό της θαλασσινής εξοχής και χαιρετώ με μία μικρή μελαγχολία, τον έντονο πολύβουο ρυθμό της πόλης που δεν παύει παρόλα αυτά να είναι η αγαπημένη μου. Η Θεσσαλονίκη. Κλασσικό μπριάμ, αλλά το μπριάμ όπως το θυμάμαι εγώ από παιδάκι που κοίταζα με μεγάλη όρεξη τις …
Ο κυνηγός της θάλασσας και η κοσμοπολίτικη Σαντορίνη. Την μακρινή εποχή του Χαλκού περίπου 2.000 χρόνια π.χ. στην υπέροχη, εύπορη και κοσμοπολίτικη Σαντορίνη, δύο νεαρά παιδιά κρατώντας στα χέρια τους φρεσκοαλιευμένα ψάρια περασμένα σε χοντρές θηλιές, ετοιμάζονται με περηφάνια να τα προσφέρουν στους θεούς. Η ψαριά ήταν πλούσια, οι ψαράδες επιδέξιοι, η χαρά αποτυπώνεται στο …
To ελληνικό χορτοφαγικό αρωματικό τραπέζι μου. Μπορεί ένα οικογενειακό ή φιλικό γεύμα χωρίς κρεατικά-ψαρικά να είναι και γιορτινό? Φαίνεται απλή υπόθεση αλλά μετράει πολύ η λεπτομέρεια και η σωστή οργάνωση. Ακόμα και η τεχνική του μαγειρέματος, το ψήσιμο στη σχάρα συγκεκριμένα, μπορεί να δώσει τον γιορτινό τόνο. Η διαδικασία του ανάμματος της φωτιάς, η χαρούμενη …
Θεσσαλονίκη: 6.30πμ. Έφτασαν οι πρώτοι πλανόδιοι πωλητές της λαϊκής με τα βαριά θορυβώδη πετρελαιοκίνητα αυτοκίνητα τους. Με μουσικό χαλί το θόρυβο των μηχανών τους και με τον πρώτο καφέ της ημέρας στο χέρι άρχισαν τους χαιρετισμούς και τις συζητήσεις. Είμαι σίγουρη ότι είναι όλοι κουφοί, έτσι μόνο εξηγείται γιατί φωνάζουν τόσο. Και αρχίζει το στήσιμο: …
Τα ψάρια της πατρίδας μας. Το κοπαδιάρικο όμορφο ψάρι με περίεργα μάτια, που βρίσκονται σχεδόν στην κορυφή του κεφαλιού του, αγαπά τα ρηχά αμμουδερά καθαρά νερά. Κινείται αργά και νωχελικά και ανοιγοκλείνει συνεχώς τα λευκά μεγάλα χείλη του σα να μουρμουρίζει. Η αλήθεια είναι ότι δεν μουρμουρίζει αλλά ψάχνει μέσα στην άμμο το γεύμα του: …
Αχ μπαρμπούνι μου θαλασσινό Κι ολόχρυσό μου ψάρι Κρίμα είν’ εγώ να σ’αγαπώ Και άλλος να σε πάρει Ολόχρυσό μου ψάρι Ποιος θέλει να σε πάρει? Το ρόδινο κοκκινωπό ψαράκι με το τετραγωνισμένο κεφαλάκι και τις χρυσαφιές ρίγες οφείλει το όνομά του στα διάσημα γένια του. Ιταλικής προέλευσης το όνομα barba: γένι. Ποια η διαφορά …
Πολύ θαυμάζω την κυρία Εύη Βουτσινά, καλή της ώρα εκεί που βρίσκεται, εξαιρετική συγγραφέα και μαγείρισσα, για αυτή την αξιόλογη συλλογή παραδοσιακών συνταγών, τεχνικών αλλά και εθίμων της ελληνικής γαστρονομίας, την οποία δημιούργησε με προσωπικά της ταξίδια ανά την ελληνική επικράτεια. Θαυμάζω επίσης τη χαριτωμένη και ολόσωστη χρήση της ελληνικής γλώσσας και η αλήθεια είναι …
Αχ αυτή η Σαντορίνη. Αχ αυτή η κλασσική ελληνική μαγειρική. Σουπιές κρασάτες με κρασί της Σαντορίνης και θαλασσοδαρμένα χόρτα. Βέβαια τα χόρτα ήταν από την γλάστρα, αλλά μου άρεσε το επίθετο. Ένα κρασί από το υπέροχο αυτό νησί, επιλέξαμε σήμερα για να πιούμε και να βάλουμε και στο φρέσκο θαλασσινό. Την κρασάτη σουπιά δεν την …
Παρόλο που τα πάντα μπορούν να αποθηκευτούν στο ιντερνετικό, αόρατο, παντοδύναμο σύννεφο, μου έχει μείνει η παλιά συνήθεια να κόβω και να κρατάω χαρτάκια από οποιαδήποτε πληροφορία συνταγής, τεχνικής ή και έκφρασης. Χαρτάκια που σημειώνω εγώ, χαρτάκια που κόβω από έντυπα, κάποια χαρτάκια που σχίζω κρυφά και χαιρέκακα από περιοδικά που ξεφύλλιζα περιμένοντας 800 ώρες …
